Roman: Nudzi mi się...





Roman: Posiedzenia nie są już takie jak kiedyś. Lepper się zmienił. Nie ma blokad mównicy. Nuda. Nawet komórka nie smakuje już tak jak dawniej...





Roman: Co by tu wymyślić...





Roman: Mam pomysł! Zagramy w "papier, kamień nożyczki"!





Roman: Ale jestem zajebisty! Jak ja coś wymyślę to...





Roman: Słuchaj, Jaro... tego... nooo... może też byś zagrał w "papier, kamień, nożyczki"... samemu tak jakoś niemrawo.
Jaro: Nie no, Romo, chyba ci pierdoli. Jesteśmy w sejmie, czaisz? W SEJMIE!





Roman: Ale, Jaro... słuchaj. Endrju też gra. Będzie fajnie!
Jaro: Ech, Lepper... ten ciul ciągle czituje. Jak grałem z nim w Chińczyka to mnie ze cztery razy wychujał. Zastanowię się.





Roman: Endrju, kurwa, proszę cię nie oszukuj tym razem, bo znowu będziemy całą kadencję się nudzić...





Lepper: Spoko Roman! Dla ciebie wszystko...





Roman: Elo Jaro. Lepper mówi, że nie będzie oszukiwał. To jak gramy?
Jaro: O! To mnie się podobie. W takim razie chętnie zagram. Już przywdziałem nawet moje okularki a'la Top-Gun.
Ten Roman to nie jest jednak taki tłumok na jakiego wygląda. Wiedziałem, że trza dać chłopakowi szansę.





Kazio: Ej, a ja? Mogę zagrać?





Roman: Ty to siedź cicho... nie nadajesz się. Może potem





Roman: No dobra chopaki! Kaman, zaczynamy!





Lepper:Kamień!





Roman: Kamień!





Jaro: Dwa papiery!





Roman: Jaruś. No co ty. Chyba ci pierdoli. Jakie dwa papiery.
Lepper: Oj tam, Romek, gramy od nowa. Prezesowi można raz wybaczyć...





Roman: Dobra. Dla Jareczka wszystko. Papier!





Lepper:Kamień!





Kazio: Nożyczki.





Jaro: Dwa kamienie...





Roman: No co on znowu odpierdala...





Lepper: Jarek, słuchaj, tak nie można. Nie ma dwóch papierów, dwóch kamieniów ani dwóch nożyczków.





Jaro:Mnie jest dwóch i papierów też będzie dwóch.